Innlegget om alt og ingenting. Og ei bok.

Det har vore stille frå meg dei siste vekene(!), noko som til dels skuldast ein travel periode på jobb. Heldigvis har ting roa seg ned igjen no, og eg har tid til å nyte vinterfølelsen som sprer om seg her. At eg klarer å ‘gløme’ desse små irriterande tinga med vinteren kvart år er nesten litt imponerande, syns eg. Våte føtter i slush-smørja som ligg igjen etter salting av vegane. Slush-smørja i seg sjølv, det er akkurat slik eg innbiller meg at å gå i mjøl følast. Kalde fingrer og ‘ball-form’ av mengda kle som trengs.

På den positive sida, så er det få kvelder som er så fine som dei kalde, klare vinterkveldane. Gjerne med litt nordlys, som eg er stor-fan av. Og kosekvelder inne med kakao, ei god bok eller ein film. Det er vinterkos det! Også nærmer det seg jul og tid for å reise heim ei stund. Eg gler meg alltid til det i lang tid, og i år har eg tenkt såpass framover at eg skal flyge heim istaden for å kjøyre. Snakk om deilig!

Eg merker at det blir ikkje så mykje ‘intressant’ eg skriv om her akkurat. Er vel mest det eg kjem på idet eg sett meg ned for å skrive. For å virke ekstra sosialt engasjert skal eg slenge inn ein link her (http://blog.patrickrothfuss.com/2010/11/worldbuilders-2010/). Dette er ein av mine favorittforfattarar som har komt på ein genial måte å drive innsamling til veldedige formål. Spesielt om du er like glad i bøker som meg. Han samler inn donasjoner frå andre forfattarar, bøker, autografer, samleutgåver, etc, og legg desse som premie i ein pott. For kvar $10 ein donerer, får ein eit lodd i trekning om ein av premiane. God samvittiheit overfor samfunnet, og sjangse for kule premier! *Tommel’n opp*

Akkurat no har eg starta på ei ny spennande bok. The Way of Shadows av Brent Weeks. Sidan eg alltid les ut bøkene mine så alt for fort, så har eg tatt det litt roligare med denne, spare litt på gleda. Så langt fell den fint innanfor min smak, litt ‘gamledager’ følelse over boka og eit samfunn eg kan relatere meg til. Vi følger gaterotta Azoth gjennom hans kamp for å bli ein ‘wetboy’, eller ‘ninja’ som vi ville kalla han. Okay, ninja er kanskje ikkje det heilt riktige ordet, men det høyrest så mykje kulare ut enn snikmorder. Og det er ingen heilt vanlig snikmorder han skal bli heller.. Men altså, så langt er den bra. Fleire storylines, som eg synes er bra, så lenge dei kan knyttast sammen til ein velfungerande historie.

Men, no er det pizza-servering frå peppes her. Vi har omvisning med studenter idag, som avsluttast med tradisjonel pizza og øl mens vi sosialiserer med dei. Så eg får gå og gjere jobbe men..

Haust

Du veit det er haust når det er mørkt når du går til jobb om morgon, og det er mørkt igjen når du går frå jobb…

Det er ikkje berre mørkt og trist om hausten.

Det er lange dager på jobb for tida, så tenkte det passa fint med eit flott bilde som viser kor fin hausten kan vere.

Neste veke skal eg på ikkje mindre enn to konferanser. Ein i Sverige og ein på Gardermoen. Litt luksus er det jo å reise til Gardermoen og bo på hotell i to dager.

 I morgon skal eg på mitt første møte med ein kjøkkenprodusent. Spennande!

Introducing Grellish

Ein mini-introduksjon av min fiine druide, Grelliena. Sei hei Grell!  

Grell posera tøft med den store kniven sin.

Ho er skikkelig tøff altså! For det første so held ho ein kniv like stor som overkroppen sin. For det andre, så kan ho bli til både bjørn, katt, fisk og fugl. Og tidvis eit tre. Det er tøft det.

Dette er hovedkarakteren min i WoW. Ein kjekk liten hobby som passer fint no når hausten kryp over landet og det blir fleire og fleire regnkvelder å fylle med noko å gjere. Og sidan Cataclysm kjem ut i desember, så må eg begynne å nå nokon av dei måla eg har satt meg for denne karakteren. Har fleire reputations å jobbe med, og det beste av alt hadde jo vore å få tatt knekken på Arthas før Deathwing lar sinne sitt gå utover oss. Vi får sjå korleis det går…

Mann (eller kvinne) mot natur

Helga for eit par veker sidan var eg heime på saudesanking. Dette er eigentleg noko eg gler meg til kvart år, til tross for at det også er noko av det mest slitsomme eg kan finne på å gjere uten å ende i millitæret eller på ein hemmelig spionbase etterpå. Men det er noko som sitt i frå barneåra. Dei lettare romatiserte minna mine går mest i slike ting som kaffipausene på hytta der besta hadde med nylaga vaffler og vi satt i solveggen og kosa oss. Det faktum at det nesten alltid regner midt i september er ein detalj eg glosser lett over. Og at det er mest gåing og minst kosing. Men pytt pytt!

Noko av det eg liker best med saudesankinga er nettopp det med slitsomheita. Det å gå/jogge/kave seg opp eit fjell etter nokon sauder til ein er så sliten at en kunne lagt seg ned og sove der og da, midt i klissvåt lyng i striregnet, men så å ikkje gjere det. Fortsette ‘litt lenger’, legge inn den innsatsen over det ein trudde ein klarte, det gjer godt det. Det er rett og slett skikkelig herlig å kjenne at ein klarer så mykje meir enn ein trudde. Eg kan, når eg vil. Og for ikkje å nevne kor godt en søv dei første par dagane etter..

Eg tok også nokre bilder mens eg sanka. Vanntett kamera er faktisk ganske kult å ha.

 

Her sat eg og åt lunsjen min. Fin utsikt, under skodda.

Nei, kameraet er ikkje på skeiva. Det var så bratt. Og vått og slept.

Bror er godt kamuflert i skogen.

Skodda letta litt mens eg sat og åt mine to skiver. Mmmm..

Det var like før sola skein gjennom ei stund også.

Meg på saudesanking. Det blir litt vått til tider..

Då er det eit år til neste gang for meg.

Oppussing av kjøkken

Eg kjøpte meg ei leiligheit for omtrent eit år sidan. Det er ei flott leiligheit med to soverom og masse plass, og ein prydbalkong av ei anna verd. Balkongen er noko av det flottaste med leiligheita synes eg, den er stor nok til ei (lita) utegruppe og har utsikt over mykje av byen. Med tanke på at eg kjøpte den aleine, så synes eg at det var litt av eit kupp!

Men kjøkkenet skal pussast opp. Det fungerer heilt fint slik det er idag, men det hadde ikkje gjort noko med oppvaskmaskin eller kun ein type panel. Eller at skuffene hang sammen. Så, oppussing it is.

Men i ein alder av 26 år så har eg aldri pussa opp noko, og i allefall ikkje eit kjøkken. Mitt kjøkken. Det er ei ganske overveldande oppgåve! Eg synest det er vansklig å ta fatt på planlegginga på ein seriøs måte, eg har da ikkje peiling på kva som er lurt eller mindre lurt på eit kjøkken. Idear har eg nok av, men det er veldig vansklig å klare å plukke ut dei ideane som er gode og funksjonible frå dei som er håplause. Tenk om eg synes det var ein god ide med brannmansstolpe midt på golvet? Eller speil i taket?

Ideelt ville eg ha eit kjøkken med ei slags ‘øy’ som kunne ha benkeplate på ei side og barkrakkar til ei høgare flate på andre sida. Typisk ikea-løysning, bortsett frå at kjøkkenet mitt er heilt feil form for det. Om eg får inn øya så blir halve kjøkkenet berre tomt rom. Så det funker ikkje.
Den andre ideen eg fekk heilt umiddelbart var eit liknande konsept, berre at barkrakkane kunne høyre til ei benkeplate langs vinduskarmen. Eg ser for meg frokostar der ein kan sete og sjå ut på ‘verden’. Er usikker på om dette vil funke, men har litt trua på det.

Når det gjeld slike ting som fargevalg er det lettare syns eg. Eg er skikkelig dårlig til å sjå for meg korleis ting blir, så når eg først har fått nokon idear så sitt dei som støpt. Ser for meg eit panel i kvitt, med benkeplate i tre. Ein varm farge på benkeplata gjer kjøkkenet myyykje kosligare og meir innbydande, så det vil eg ha. Og oppvaskmaskin, det vil eg også ha. Når det gjeld veggar og fliser og slikt, så har eg lite idear. Blir sikkert fliser på veggen over benkeplata, men farger får eg sjå an. Ikkje noko ‘vilt’, det skal jo vere fint i lenger enn 5 år. Det blir spennande å sjå korleis det utvikler seg. Skal starte med tegning og mål-taking snarligt, slik at eg også får sett litt meir på kva som faktisk kan funke og kva som er heeilt på jordet.

Hello world!

Hei alle sammen!

Dette kan vi kalle ein foreløpig test. Eg er litt teknologisk hemma, så eg jobber fortsatt med å finne knapper og alt slikt. Kjem sterkare tilbake etter kvart (håper eg).

Inspirasjonen til bloggen kjem av at eg har vore slavisk tilhenger av diverse blogger ei stund, og eg ser kor kjekt det er å kunne holde seg oppdatert på kjente og kjære som er andre plasser. Der er jo også så flinke at dei har fått taket på slike ting som posting av bilder og slikt, det får eg vente litt med her. Blir til og med litt spennande å sjå kva eg kjem til å bruke denne til, kan ikkje akkurat påstå at eg har nokon konkrete planer. Enn så lenge..

Rønnaug